Los van de fijne culinaire avond, werden we ook verwend met een stevige brok cultuurhistorie. Navruz, een nieuwe dag,  is geen puur Oezbeeks feest, zo leerden we. Het werd al in de zesde eeuw voor Christus bij de oude Perzen vermeld. Uiteindelijk deinde het uit naar Centraal-AziŽ, waardoor het in twintig landen een officiŽle feestdag werd.


De ambassadeur van Oezbekistan stelde de dag vooral in het teken van geluk en vreugde. De meest geprezen feestdag in zijn land is vooral een symbolische dag, waarop ruzies worden bijgelegd en er nieuwe hoop is op vriendschap en harmonieus samenleven.


De Oezbeekse delegatie had kosten noch moeite gespaard om de genodigden in te wijden in hun gebruiken. Zo werd in ware Jeroen Meus-stijl het traditionele gerecht Ďsumalakí ter plaatse bereid, een taak die volgens de traditie door vrouwen wordt uitgevoerd, meer dan een week duurt, en gepaard gaat met een heleboel rituelen. 

 
Navruz was voor Beervelde vooral een fijne, gastvrije en erg kleurrijke avond. Wie de authentieke sfeer wil proeven, bladert best eens door het fotoalbum van Lut Laureys.